Shizo Kanakuri was de eerste Japanner die meestreed in de Olympische marathon; Hij deed dit op de marathon van Stockholm tijdens de zomerspelen van 1912. Tijdens de bloedhete marathon gaf Shizo, ziek van de reis en verlekkerd op het lokale fruitsap, er na een uur de brui aan. Zonder iemand van de organisatie te verwittigen, nam hij de trein terug naar Japan. In 1967 reisde hij terug naar Stockholm om zijn marathon alsnog uit te lopen. Zijn tijd liep al…
Tijdens de Olympische Spelen van 1908 in Londen vond de toenmalige koningin Alexandra dat die lopers zich maar eens te schikken hadden. Ze wilde de start van de marathon immers niet missen, maar ze wenste ook Windsor Castle niet te verlaten. Dus konden de lopers twee kilometer en honderdtweeëndertig meter verder sjokken naar de start. De koningin content. Van de lopers is niets geweten over hun gemoedstoestand, maar de allereerste had wel een mooie tijd: 2:55:18. En dat zonder carbonzolen….
Toen hij, compleet uitgedroogd en meer dan waarschijnlijk kermend van de pijn op een koude marmeren paleisvloer in Athene zijn laatste woorden uitrochelde, kon Phiddipides onmogelijk bevroeden dat zijn heroïsche daad er voor ging zorgen dat ik tweeduizendvijfhonderd jaar later aan de start zou staan van de marathon van Leiden. Maar goed, daar stond ik dan. Tussen ruim tweeduizend andere moedigen te wachten tot het Wilhelmus voorbij is- ze organiseren hier een wedstrijd voor wie dat met de marathon mag…